Charyzmat Mniszek Benedyktynek zawiera się w życiu monastycznym, które jest wyrażane przez szukanie Boga w odosobnieniu i przeżywane w duchu Ojca i mistrza Zakonu św. Benedykta z Nursji. Duchowa spuścizna Patriarchy Zachodu, z jego mądrością Reguły i zachowaniem umiaru we wszystkim, jest fundamentem życia Mniszek Benedyktynek.
Pociągnięte przykładem Zakonodawcy Mniszki Benedyktynki pragną iść za Jezusem Chrystusem i naśladować Go w Jego sposobie życia, a zwłaszcza w posłuszeństwie, stałości miejsca i ciągłym nawróceniu obyczajów, a przez uroczystą chwałę Bożą wyrażać Mu wierną i niepodzielną miłość Kościoła, Jego mistycznej Oblubienicy (por. Reguła św. Benedykta).
Nasze apostolstwo, życie wiary i posługa wypływają z tego samego źródła, z którego czerpał nasz Ojciec św. Benedykt, to jest ze Słowa Bożego i świętej Liturgii. Poświęcamy się życiu kontemplacyjnemu, aby za wzorem św. Benedykta:
- Szczerym i czystym sercem stale uwielbiać Trójjedynego Boga w uroczystym i wspólnym sprawowaniu Liturgii Godzin (Oficjum), której nic nie może być ważniejsze;
- Poznawać i rozważać tajemnice Słowa Bożego poprzez codzienną praktykę Lectio Divina, która kształtuje naszą codzienność i pomaga odczytywać wydarzenia w świetle wiary;
- Oddawać się wielkodusznie trudowi codziennej pracy w duchu zasady „Ora et labora” (Módl się i pracuj), podejmując obowiązki z prostotą, odpowiedzialnością i wdzięcznością;
- Żyjąc w siostrzanej wspólnocie, oddzielone od świata klauzurą, pielęgnować cierpliwość, wzajemne przebaczenie i troskę o siebie nawzajem;
- Otwierać przestrzeń serca w ciszy i milczeniu, aby w zwyczajności dnia – modlitwie, pracy i odpoczynku – nieustannie wsłuchiwać się w głos Boga.
Życie benedyktyńskie jest drogą prostoty, wierności i nieustannego szukania Boga
– w modlitwie, pracy, ciszy i we wspólnocie.